تلفظ بین المللی : /ˈaːskarˌeː/ تلفظ : ['a:skaR,e:]
لغت نامه دهخدا
اسکره. [ اُ ک َ رَ / رِ / اُ ک َرْ / ک ُرْ رَ / رِ ] ( اِ ) کاسه سفالی و جام آبخوری باشد. ( برهان ) ( انجمن آرا ). کاسه گلین. کاسه گلی. ( جهانگیری ). کاسه. ( سروری ). اسکره و اسکوره پیمانه ایست که مقداری معین میگیرد و در اوزان و مکائیل طبی مذکور است و بمعنی مطلق پیمانه نیز استعمال کنند. سکره. سکوره. اسکرچه. سکرچه. ( رشیدی ) : بحر را پیمود هیچ اُسکرّه ای شیر را برداشت هرگز برّه ای ؟مولوی.رجوع به اس...
فرهنگ عمید
کاسۀ سفالی، جام آبخوری، نوعی پیمانه: بحر را پیمود هیچ اسکره ای؟ / شیر را برداشت هرگز بره ای؟ (مولوی: ۸۴۴ ).
فرهنگ معین
(اُ کُ رِ ) ( اِ. ) کاسة سفالین ، کاسة گلین . مسکره و سکوره نیز گویند.
