تلفظ بین المللی : /ˈaːspi tˈɑman/ تلفظ : ['a:spi t'Aman]
لغت نامه دهخدا
اسپی تامن. [ اِ م ِ ] ( اِخ ) سردار ایرانی که سِلُکوس دختر وی را بزنی کرد و بنام این سلسله سلوکیان بعدها سلسله مقدونی و ایرانی بشمار رفت ، چه اعقاب سلکوس از طرف پدر مقدونی و از جانب مادر ایرانی بودند. ( ایران باستان ص 2006 ).
فرهنگ فارسی
سردار ایرانی
دانشنامه عمومی
اسپیتامن (پارسی باستان: spitamana؛ یونانی باستان: Σπιταμένης؛ ۳۷۰ پیش از میلاد – ۳۲۸ پیش از میلاد) یک سردار ایرانی سغدی بود که رهبری شورش بلخ و سغد بر اسکندر مقدونی را در سال ۳۲۹ و پس از کشته شدن اردشیر پنجم به عهده گرفت اما سرانجام به دلیل خیانت همسرش شکست خورد.درحالی که اسکندر مقدونی در اسکندریه اسخاته در نزدیکی سیردریا بود، به او خبر رسید که اسپیتامن سغدیان را شورانده است و نیروهای مقدونی حاضر ...
فرهنگ اسم ها
اسم: اسپی تامن (پسر) (فارسی) (تاریخی و کهن) (تلفظ: espi-tamen) (فارسی: اسپیتامن) (انگلیسی: espitamen) معنی: نام سردار ایرانی که سلوکوس دختر او را به همسری برگزید، صورتی از سپیتمان، لقب خانوادگی زرتشت نام سردار ایرانی در زمان اسکندر مقدونی
