تلفظ بین المللی : /ˈesm mˈasdar/ تلفظ : ['esm m'asdaR]
لغت نامه دهخدا
اسم مصدر. [ اِ م ِ م َ دَ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) اسم مصدر در عربی : ابن مالک در الفیة گوید : بفعله المصدر الحق فی العمل مضافاً او مجرداً او مع اَل ان کان فعل مع اَن او ما یحل محلّه و لاسم مصدر عمل.عبدالرحمن سیوطی در شرح بیت اخیر در «بهجةالمرضیة» گوید: «باب اعمال مصدر و اعمال اسم آن ( اسم مصدر )... و اسم مصدر را ( و آن اسمی است دال بر حدث ، غیرجاری بر ( قیاس ) فعل )، اگر غیر عَلَم باشد و ( مصد...
فرهنگ فارسی
اسم مصدر در عربی مستفاد گردید که اسم مصدر اسم حدث غیر جاری بر فعل است و در شرح نصاب صبیان قهستانی مذکور است که اسم مصدر پنج قسم است : اول وصف حاصل مرفاعل را و قائم باو و مترتب بر معنی مصدری که آن تاثیر است و این قسم را حاصل مصدر نیز گویند چنانچه در تلویح مذکور است و جمع مصادر را بر این معنی اطلاق کنند مثل جواز بمعنی روائی و روا بودن اول معنی اسمی است و دوم معنی مصدری . دوم اسمی است مستعمل بمعنی مص...
دانشنامه عمومی
اسم مصدر علاوه بر مصدر، اسمهایی نیز در فارسی هستند که با اینکه نشانه های مصدری ندارند، ولی حاصل معنی و مفهوم مصدر را می رسانند؛ مانند دانش، ستایش، دیدار، خنده، آزادی، آزادگی: دانش ← دانستن/ ستایش ← ستودن/ دیدار ← دیدن و...–ِش در آخر بن مضارع:این گونه واژه ها را اسم مصدر یا حاصل مصدر می نامند.معروف ترین اقسام و نشانه های اسم مصدر عبارتند از:بزن بزن، بُکش بُکش، بده بستانwiki: اسم مصدر...
