معانی کلمه : اسف
لغت نامه دهخدا
اسف . [ اَ س َ ] (اِ) نامی است که در مازندران به درخت لِور دهند. رجوع به لِور شود.
اسف . [ اَ س ِ ] (ع ص ) خشمگن . خشمگین . غضبناک . || غمگین . ج ، اَسفون . (مهذب الاسماء).
فرهنگ عمید
افسوس#NAME?
= افسوس
فرهنگ معین
(اَ سَ ) [ ع . ] ۱ - (مص ل . ) اندوهگین شدن . ۲ - حسرت خوردن . ۳ - ( اِ. ) اندوه شدید. ۴ - افسوس ، پشیمانی .
فرهنگ فارسی
اندوهگین شدن، غمگین گشتن، دریغ خوردن ، اندوه سخت، خشم، دریغ وافسوس
( اسم ) درخت لور
دهی در نهروان
( اسم ) درخت لور
دهی در نهروان
مترادف و متضاد
افسوس، اندوه، پشیمانی، تاسف، حسرت، دریغ