معانی کلمه : استعمار

۱. (سیاسی ) دست درازی و اعمال نفوذ و مداخلۀ دولت قوی در کشور و سرزمین دولت ضعیف به بهانۀ آبادی و عمران و به قصد استفاده از منابع ثروت آن.
۲. [قدیمی] آباد کردن.

(اِ تِ ) [ ع . ] ۱ - (مص م . ) آبادانی خواستن . ۲ - (اِمص . ) آباد کردن کشور به ظاهر و غارت و چپاول آن در نهان .

۱ - ( مصدر ) طلب آبادانی کردن آبادانی خواستن . ۲ - ( اسم ) تسلط مملکتی قوی بر مملکتی ضعیف بقصد استفاده از منابع طبیعی و ثروت کشور و نیروی انسانی افراد آن ببهان. نابجای ایجاد آبادی و رهبری مردم آن بسوی ترقی .

{colonialism} [علوم سیاسی و روابط بین الملل] سیاست تصرف سرزمین دیگران و ایجاد جامعۀ مقیم در آن برای سودجویی از منابع و بهره کشی از مردم آن سرزمین