تلفظ بین المللی : /ˈaːstˈɑsis/ تلفظ : ['a:st'Asis]
لغت نامه دهخدا
استاسیس. [ اُ ] ( اِخ ) استادسیس. یکی از مخالفین سلطه عرب در ایران. استاسیس بسال 150 هَ. ق. در خراسان بنام ابومسلم قیام کرد و درمدتی اندک چنانکه طبری و ابن اثیر روایت کرده اند، سیصد هزار مرد بدو گرد آمدند. از نسب استاسیس در منابع موجوده چیزی بدست نمی آید، اما ابن اثیر در کامل التواریخ می نویسد: «گفته اند که او جد مادری مأمون و پدر مراجل مادر مأمون است و پسرش غالب خال مأمون همان است که مأمون به...
فرهنگ فارسی
از مخالفین سلطه عرب در ایران
فرهنگ اسم ها
اسم: استاسیس (پسر) (فارسی) معنی: از مخالفین سلطه عرب در ایران در زمان خلیفه عباسی
