معانی کلمه : اسب
لغت نامه دهخدا
اسب . [ اَ / -َس ْ ] (پسوند) -َسب . مزید مؤخر نام بعض اشخاص و امکنه . رجوع به اسپ شود.
اسب . [ اِ ] (ع اِ) موی زهار و دبر.(جهانگیری ). موی حلقه ٔ دبر. موی زانو. موی بُن . (مهذب الاسماء). موی نرم . || عانه . ج ، آساب .
فرهنگ عمید
فرهنگ معین
( اَ ) [ په . ] (اِ. ) حیوانی است باهوش که برای سواری یا بارکشی به کار گرفته می شود. ،~ دادن و خر گرفتن کنایه از: معاملة زیان - آور کردن . ،~ عصاری بودن الف - تلاش بی نتیجه کردن . ب - سرگردان بودن .
دانشنامه آزاد فارسی
فرهنگ فارسی
دانشنامه عمومی
نقل قول
گویش اصفهانی
تکیه ای: asm
طاری: asm
طامه ای: asm
طرقی: asp
کشه ای: asm
نطنزی: asm
گویش بختیاری
مترادف و متضاد
steed (اسم)
توسن، وسیله نقلیه، اسب، مرکوب
horse (اسم)
سواره نظام، اسب، قوه اسب، ماشین بخار و غیره، پارگی
