معانی کلمه : ارغند

تلفظ بین المللی : /ˈaːrq1and/ تلفظ :‌ ['a:Rq1and]

لغت نامه دهخدا

ارغند. [ اَ غ َ ] ( ص ) ( از کلمه اوستائی اِرِغَنت و پهلوی اَرگَند ) خشمگین. ( برهان ) ( جهانگیری ). غضبناک. ( جهانگیری ). قهرآلود. ( آنندراج ). || دلیر. شجاع. خصم افکن. ( برهان ) ( سروری ). دلیر خصم افکن. ( اوبهی ). || حریص. ( جهانگیری ) ( شعوری ). خداوند شره. ( جهانگیری ). || مستی را گویند که طالب و حریص شراب باشد. ( آنندراج ). صفت ارغنت در اوستا برای دوزخ آورده شده چنانکه در خردادیشت بند 7 و زا...

فرهنگ عمید

خشمگین، خشمناک، خشم آلود: بگرای چو اژدهای گرزه / بخروش چو شرزه شیر ارغند (بهار: ۲۸۷ ).

فرهنگ معین

(اَ غَ ) [ په . ] (ص . ) خشمگین ، قهرآلود.

فرهنگ فارسی

( صفت ) خشمگین قهر آلود . توضیح در فرهنگ های فارسی بخطا (ارغند ) را دلیر و شجاع معنی کرده اند.

فرهنگ اسم ها

(تلفظ: arqand) (اوستایی) از واژه‌های اوستایی به معنای خشمگین ، غضبناک ، ارغنده .