تلفظ بین المللی : /ˈaːrteː bˈɑz/ تلفظ : ['a:Rte: b'Az]
لغت نامه دهخدا
ارته باذ. [اَ ت َ ] (اِخ ) رجوع به ارتاواسد و ارتاواسدس شود.
ارته باذ. [اَ ت َ ] (اِخ ) پدر کُفِس که در زمره ٔ آژِما (قراولان خاصه ) اسکندر پذیرفته شد. (ایران باستان ص 1885).
ارته باذ. [ اَ ت َ ] (اِخ ) از بزرگان پارس معاصر کوروش بزرگ هخامنشی . وی خود را از بنی اعمام کوروش ...
دانشنامه آزاد فارسی
اَرتَه باذ (۱)فرماندۀ پارتیان و خوارزمیان در لشکرکشی خشایارشای اول هخامنشی به یونان، پسر فارناکِس. ارته باذ ابتدا خشایارشا را تا تنگۀ هِلْس پونت (داردانِل) همراهی کرد، سپس مأمور نگهبانی از پس کرانه ها شد تا راه رسیدن آذوقه و ساز و برگ بسته نشود. ارته باذ در نبرد پِلاتِه (۴۷۹پ م) به مَردونیِه، سپهسالار ایران، توصیه کرد که بدون عملیات نظامی، کار خود را با رشوه پیش ببرد؛ اما مردونیه این پیشنهاد را نپ...
