تلفظ بین المللی : /ˈaːrˈɑq1eː/ تلفظ : ['a:R'Aq1e:]
لغت نامه دهخدا
( اراقة ) اراقة. [ اِ ق َ ] ( ع مص ) اِراقت. ریختن. بریختن. ریختن مایع. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ). ریختن آب و آنچه به آن ماند. ( مؤید الفضلاء ). ریختن خون و آب و مانند آن. صَب . هِراقَة. اِهراق.- اراقت دماء ؛ سفک دماء : به اراقت دماء و افاتت ذماء، باک نداشتی. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 369 ).|| بول کردن : قاآن درخیمه آمد و بر تخت نشست و کار جشن گرم شد، قاآن سبب اراقتی برخاست ، پای بر در خیمه نها...
