معانی کلمه : ادر
لغت نامه دهخدا
ادر. [ اُ دُ ] (ع ص ، اِ) ج ِ آدر.
ادر. [ اَ دَرر ] (ع ص ) درازخایه . (منتهی الارب ).
ادر. [ اَ دَ ] (ع مص ) به بیماری اُدرَه مبتلا شدن . بیماری ادره برآوردن کسی . دبه خایه شدن . به تناس مبتلا شدن . بادخایه شدن . مفتوق شدن .
فرهنگ معین
( آدر ) (دَ ) [ ع . ] (ص . ) باد خایه ، دبه خایه ، غر.
(دَ ) ( اِ. ) آذر، آتش .
(دِ ) ( اِ. ) نیشتر فصاد، نیشتر رگزن .
(دَ ) ( اِ. ) آذر، آتش .
(دِ ) ( اِ. ) نیشتر فصاد، نیشتر رگزن .
فرهنگ فارسی
( آدر ) کلمان مهندس فرانسوی که اولین بار ماشین هواپیمای سنگین تر از هوا را ساخت و ( ۱۸۴۱- ف.۱۹۲۵ م . )
( صفت ) باد خایه دبه خایه غر .
آذر آتش باد خایه رگ زن
نشتر، نیشتر، نشتررگزن، نیشترکه با آن رگ بزنند، آذر، آتش، نام ماه نهم ازسال خورشیدی ایرانی
رودی در آلمان
( صفت ) باد خایه دبه خایه غر .
آذر آتش باد خایه رگ زن
نشتر، نیشتر، نشتررگزن، نیشترکه با آن رگ بزنند، آذر، آتش، نام ماه نهم ازسال خورشیدی ایرانی
رودی در آلمان
دانشنامه عمومی
گویش مازنی
روستایی از دهستان چهاردانگه ی ساری
/odor/ روستایی از دهستان چهاردانگه ی ساری