[ویکی فقه] تُدْمیری، ابوالعباس احمد بن عبدالجلیل (د ۵۵۵ق/ ۱۱۶۰م)، ادیب بود.اصلش از تدمیر اندلس بود و در المریه نشو و نما یافت و نزد بزرگانی همچون ابوعلی صدفی، ابومحمد ابن عطیه و ابومحمد زهری دانش آموخت. تدمیری در لغت، نحو و ادب دستی توانا داشت و شعر نیز می سرود و بزرگان لغت گاه به نظرات او استناد کرده اند. سمت استادیوی زمانی که به مراکش سفر کرده بود، سمت استادی فرزندان سلطان مراکش را برعهده گرفت. ...
