[ویکی فقه] اِجزای مأمورٌ به امر اضطراری به کفایت عمل مطابق امر اضطراری، بعد از رفع اضطرار اطلاق می شود.اجزای مأمورٌ به امر اضطراری ، به معنای کفایت انجام مأمورٌ به امر اضطراری ( امر واقعی ثانوی ) از انجام دوباره آن پس از رفع اضطرار است؛ برای مثال، کسی که به علت نداشتن آب برای وضو ، نماز خود را با تیمم می خواند، پس از دست یابی به آب، لازم نیست نمازی را که با تیمم خوانده، اعاده یا قضا نماید به بیان ...
