معانی کلمه : اجدل
لغت نامه دهخدا
اجدل . [ اَ دُ ] (ع اِ) ج ِ جَدل .
اجدل . [ اَ دَ ] (ع ص ) آویخته دوش . || ساعد اَجدَل ؛ ساعد نیک خلقت برپیچان ، نه از لاغری .
اجدل . [ اَ دَ ] (ع اِ) چرغ . صقر. شاهین . (دستوراللغة). چرخ و آن طائری شکاری است . ج ، اَجادِل .
فرهنگ معین
(اَ دَ ) ۱ - (اِ. ) از مرغان شکاری . ۲ - (ص . ) محکم و سخت و به هم پیچیده .
