اتکاء. [ اِ ] (ع مص ) بصورت اعتمادکننده کردن کسی را. و التاء فی هذاالباب عوض عن الواو علی خلاف القیاس . (لغت نامه ٔ مقامات حریری ).
اتکاء. [ اِت ْ ت ِ ] (ع مص ) اتکال کردن . اعتماد کردن بر. پشت دادن بر. تکیه زدن به . (زوزنی ). متکی شدن بر. تکیه کردن بر. (تاج المصادر).- اتکا کردن ؛ تکیه کردن .- اتکاء کسی ؛ متکا ساختن کسی را.|| تکیه گاه گردانیدن برای کسی ....
فرهنگ معین
(اِ تِّ ) [ ع . ] ۱ - (مص ل . ) تکیه کردن بر، پشت دادن بر. ۲ - اعتماد کردن بر. ، نقطة ~نقطه ای که در آن اهرم را تکیه دهند، تکیه گاه .
