آتالا و رنه. شاتوبریان. «آتالا» و «رنه». ترجمه میرجلال الدین کزازی. تهران: نشر مرکز، چاپ دوم، ۱۳۶۷• اگر آدمی، پای بر جای و استوار در عاطفه هایش، بتواند همواره، احساسی را که هر دم دیگرگون می شود، بپرورد و نیرو بخشد، تنهایی و عشق از چنین انسانی، ابرمردی خداگونه پدید خواهد آورد؛ چه آنکه این دو، تنهایی و عشق، از لذتهای جاودانه خداییند. اما روان آدمی می فرساید؛ و هرگز، دیرگاهان، هیچ چیز را با مهری سر...
