اتاق گوشواره، در معماری ایرانی به اتاق هایی اطلاق می شده که دوطرف شاه نشین قرار داشته و کوچکتر از آن بودند. از این اتاق ها در زمان هایی استفاده می شده که تعداد مهمان های حاضر، بیشتر از ظرفیت اتاق شاه نشین بوده است و با باز کردن درهای اتاق های گوشواره و اتصال آن ها به شاه نشین، محل پذیرایی مهمان ها را گسترش می دادند. در عمارت عالی قاپو و بسیاری از بناهای دیگر ایران، نوازندگان در اتاق گوشواره می نوا...