آب های بی اکسیژن. آب های بی اکسیژن به مناطقی از آب دریا یا آب شیرین گفته می شود که اکسیژن محلول در آن ها یافت نمی شود. این وضعیت بیشتر در پهنه هایی که تبادل آب آن ها محدود است دیده می شود.حوضه بانوک، شرق دریای مدیترانه؛حوضهٔ دریای سیاه، اروپای شرقی، کمتر از ۵۰ متر (۱۵۰ فوت)؛حوضهٔ دریای خزر،کمتر از ۱۰۰ متر (۳۰۰ فوت)؛حوضه کرایکا، شمال مرکزی ونزوئلا؛حوضه گاتلند، در بالتیک نزدیک سوئد؛حوضه لااتالانته...