تلفظ بین المللی : /ˈaːbuːˌaːli fˈɑrsi/ تلفظ : ['a:bu:,a:li f'ARsi]
دانشنامه آزاد فارسی
ابوعلی فارسی (فسا ۲۸۸ـ بغداد ۳۷۷ق)(حسن بن احمد بن عبدالغفار) نحوی و لغوی ایرانی، از پیشوایان علم عربیت. در ۳۰۷ وارد بغداد شد. ابوعلی کتاب المعانی را نزد مؤلفش زجاج فراگرفت و الکتاب اثر سیبویه را مبنای کار خویش قرار داد. او علم قرائت را نزد ابوبکر بن مجاهد آموخت. ابوعلی حدود ۳۰ سال در بغداد اقامت داشت و به تدریس دو کتاب الجمل و الموجز مشغول بود. دانشمندان بزرگی چون: ابوطالب عبدی، ابوالقاسم تنوخی و ...
