تلفظ بین المللی : /ˈaːbvahˌiɑn tohˈidi/ تلفظ : ['a:bvah,iAn toh'idi]
لغت نامه دهخدا
ابوحیان توحیدی. [ اَ ح َی ْ یا ن ِ ت َ ] ( اِخ ) علی بن محمدبن عباس. اصلاً شیرازی یا نیشابوری یاواسطی یا بغدادی است. محب الدین بن النجار گوید: او صحیح العقیده بود و بعض دیگر نیز چنین گفته اند لیکن متأخرین او را بزندقه نسبت کنند، و ابن خلکان گوید اوبداعتقاد بود و مهلبی وزیر او را نفی کرد، و در خریده آمده است که او کذاب و قلیل الدین و الوارع است و صاحب بن عباد ببعض اسرار و خفایای او آگاه گشت و درصد...
فرهنگ فارسی
اصلا شیرازی یا نیشابوری یا بغدادی است
دانشنامه عمومی
ابوحَیّان توحیدی، علی بن محمد بن عباس، دانشمند، ادیب و فیلسوف ایرانی سده چهارم هجری قمری و شاگرد ابوسلیمان سجستانی است.الرد علی ابن رد ابن جنی در شعر متنبی؛کتاب المحاضرات و المناظرات؛کتاب الامتاع و المؤانسة (در دو جلد)؛کتاب الحنین الی الاوطان؛کتاب تقریظ الجاحظ؛کتاب البصائر و الذخائر (در ده مجلد)؛کتاب الصدیق و الصداقة؛کتاب المقامات؛کتاب مثالب الوزیرین (ابوالفضل بن عمید و صاحب بن عباد)؛الاشارات الال...
نقل قول
ابوحیّان علی بن محمد توحیدی (۳۱۰ - ۴۱۴ هـ / ۹۲۲ - ۱۰۲۳ م) فیلسوفِ متصوّف و ادیب عرب زبانِ ایرانی در سدهٔ چهارم ق. • «لبخند زدن، زکاتِ مروّت است.»
