معانی کلمه : ابوتراب
لغت نامه دهخدا
ابوتراب . [ اَ ت ُ ] (اِخ ) کنیت امیرالمؤمنین علی علیه السلام است . بوتراب . رجوع به علی بن ابی طالب بن عبدمناف شود.
ابوتراب . [ اَ ت ُ ] (اِخ ) از متأخرین شعرای ایران ، معاصر شاه عباس اول صفوی . مولد او جوشقان و منشاء وی کاشان و در سال 1026 هَ . ق . درگذشت .
فرهنگ فارسی
کنیه امیرالمومنین علی بن ابیطالب، بوتراب
لغوی نحوی
از متاخرین شعرای ایران معاصر شاه عباس اول صفوی
لغوی نحوی
از متاخرین شعرای ایران معاصر شاه عباس اول صفوی
دانشنامه عمومی
فرهنگ اسم ها
اسم: ابوتراب (پسر) (عربی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: abu torāb) (فارسی: ابوتراب) (انگلیسی: abu torab)
معنی: پدرِ خاک، از کنیه های حضرت علی ( ع ) امام اول شیعیان، از کنیه های حضرت علی ( ع )، امام اول شیعیان [قرن اول هجری]
معنی: پدرِ خاک، از کنیه های حضرت علی ( ع ) امام اول شیعیان، از کنیه های حضرت علی ( ع )، امام اول شیعیان [قرن اول هجری]