معنی کلمه : ابوالبیداء رباحی
لغت نامه دهخدا
ابوالبیداء رباحی. [ اَ بُل ْ ب َ ءِ رَ ] ( اِخ ) نام یکی از فصحای عرب. و ابومالک عمروبن کرکره ربیب او بود. و نام ابوالبیداء اسعدبن عصمة است و او در بصره معلمی ِ کُتّاب کردی و مزد ستدی و در تمام عمر همین شغل می ورزید و شعر نیز می گفت. ( ابن الندیم ).