معانی کلمه : ابن مکانس
لغت نامه دهخدا
ابن مکانس. [ اِ ن ُ م َ ن ِ ] ( اِخ ) فخرالدین ابوالفرج ناظرالدوله عبدالرحمن بن عبدالرزاق. شاعر و ادیب. او را دیوان انشائی است که پسر او مجدالدین فضل اﷲ گرد کرد و نیز دیوان اشعاری و ارجوزه ای. و او وزارت دمشق داشته و به سال 794 هَ. ق. درگذشته است.
فرهنگ فارسی
شاعر و ادیب