تلفظ بین المللی : /ˈebn q1ˈobbeː/ تلفظ : ['ebn q1'obbe:]
لغت نامه دهخدا
ابن قبه. [ اِ ن ُ ق ِ ب َ ] ( اِخ ) ابوجعفر محمدبن عبدالرحمن بن قبه. متکلم مشهور شیعی ، از مردم ری. در اول امر معتزلی بود و از آن پس بمذهب تشیع گرایید. او در قرن سیم هجری میزیست و با ابوالقاسم بلخی متکلم معروف معاصر بود. او را کتب چند است ، ازجمله : المستثبت در نقض ابوالقاسم بلخی. الانصاف. کتاب الرد علی الزیدیه و ابن بابویه این کتاب را در اول اکمال الدین تماماً نقل کرده است. و ابن الندیم دو کتاب ا...
فرهنگ فارسی
متکلم مشهور شیعی از مردم ری
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اِبْن ِ قِبه ، ابوجعفر محمد بن عبدالرحمان بن قبه رازی ، متکلم امامی (د اوایل سده ۴ق /۱۰م ) بود.از تاریخ تولد و درگذشت و سیر زندگی او اطلاعی در دست نیست ، جز آنکه در آغاز معتزلی بود ولی پس از مدتی به مذهب امامیه گروید.ابوالقاسم بلخی (ه م ) را از استادان وی و ابن بُطَّه قمی (ه م ) را از شاگردان او شمرده اند قدرت علمیابن شهر آشوب و نجاشی او را به عنوان متکلمی قوی دست و نیکو عقیده ستوده اند...
