ابن عبدالسّلام، عِزّالدین (دمشق ۱۱۸۱ـ۱۲۶۲ق)فقیه و عالم اصولی شافعی سوری ملقب به «سلطان العلماء». نزد علمای بزرگ زمان خود در شهر دمشق علوم دینی را فراگرفت. علاوه بر فقه و اصول، در حدیث و ادبیات و خطابه و وعظ تبحر یافت. خطیب جامع اموی دمشق بود و سلاطین زمانه اش از شدت نفوذ کلام او در هراس بودند. زمانی که سلطان صالح اسماعیل شهر صیدا را به فرنگیان داد، کار او را محکوم کرد و سلطان نیز از او خواست شام ر...
