اِبن عبّاس، عبدالله ( ـ ۶۸ق)(عبدالله بن عباس بن عبدالمطلب) مفسر، فقیه و صحابۀ جوان پیامبر (ص). عموزادۀ پیغمبر (ص) بود. به دلیل وسعت و کثرت دانش او را «حِبْرالاُمّه» (دانشمند امت) نامیده اند. در زمان خلافت امام علی (ع) با ایشان به عراق رفت و در جنگ صفین شرکت کرد و پس از آن حکومت بصره را پذیرفت. خلفای عباسی از نسل او هستند. خلفای راشدین غالباً او را تکریم می کردند. علم تفسیر و تأویل قرآن را نزد امام...
