ابن دُرَید، محمد (بصره ۲۲۳ـ بغداد ۳۲۱ق)نحوی، لغوی و شاعر. از تبار اعراب عمان بود و در بصره علم لغت و فن شعر آموخت. به عمان و سپس نیشابور سفر کرد و در این شهر از حمایت عبدالله بن محمد بن میکال، والی نیشابور، برخوردار بود، اما چون مغضوب وی شد، به بغداد رفت و تا زنده بود، خلیفه المقتدر از او نگهداری کرد. ابن درید شاگرد ابوحاتم سجستانی و استاد ابوسعید سیرافی و ابوالفرج اصفهانی و عده ای دیگر از رجال لغ...
