ابن تَیْمیَّه، تقی الدین احمد (حرّان ۶۶۱ ـ۷۲۸ق)محدث، فقیه حنبلی مشرب، متکلم و از پیشوایان بزرگ سلفیان. زندگی این فقیه متصلّب همواره به واسطۀ مداخله در امور حکومتی و اجرای حدود شرعی، در فراز و نشیب و حبس و زندان گذشته است. وی پیش از ۲۰ سالگی بیشتر علوم عصرخود را فراگرفت و به درجۀ اِفتا دست یافت، و شاگردان بسیاری تربیت کرد، همچون شمس الدین محمد بن قیم جوزیه، ابن کثیر دمشقی، احمد بن محمد لبلی حنبلی. ...
