معانی کلمه : ابن بطه
لغت نامه دهخدا
ابن بطه. [ اِ ن ُ ب َطْ طَ ] ( اِخ ) ابوعبداﷲ عبیداﷲبن محمدبن محمدبن حمدان عُکبری ( 304-387 هَ.ق. ). از محدثین مشهور عامه. او در قریه عُکبرای نزدیک بغداد میزیسته است.
فرهنگ فارسی
او در قریه عکبرای نزدیک بغداد میزیسته
