ابرد. [ اَ رُ ] (ع اِ) ج ِ بُرد.
ابرد. [ اَ رَ ] (ع اِ) پلنگ نر. مؤنث : اَبْرَدة. ج ، ابارد.
ابرد. [ اَ رَ ] (ع ص ) سیاه و سفید.
- ثور ابرد ؛ گاو سیاه و سفید.
بر وزن نخورده- الف با فتحه ب باضمه و دال با کسره خوانده وتلفظ می شود.:تخته هایی که در قدیم اطراف لبه بام ساختمان می گذاشتند.