ابراهیم ادهم بن صالح الزَّهاوی (۱۹۰۲–۱۹۶۲) شاعر عراقی بود. او را شاعری وصف کرده اند که به ملی گرایی می پرداخت و حماسه ها را در میان هم وطنان خود زنده می ساخت. در پی درگیری هایش با نظام حاکم بسیار شکنجه شد و آسیب بدنی دید؛ فک پایینش شکسته و نیمه شل شد. پس از این، به اعتزال روی آورد و در تنهایی می سرود. دیوان خود را با عنون النفثات گردآورد اما آن را چندی بعد نابود ساخت. سپس عبدالله جبوری از شعرهای ب...