معانی کلمه : آینه
لغت نامه دهخدا
آینه . [ ی ِ ن َ ] (ع ص ) تأنیث آین . ج ، آینات .
آینه . [ی ِ ن َ / ن ِ ] (اِ) نقش هلال وار که بر دم طاوس است .
فرهنگ عمید
آیینه#NAME?
دانشنامه عمومی
در زبان کردی آینه به صورت "آوینه"تلفظ میشود.ترکیب( آو+وینه).( آو:آب)+(وینه:صورت،عکس،تصویر).پس آوینه یعنی حالتی که در آب صورت خود را دیدن و در قدیم مثل آینه در آب به جهره خود می نگریستند.
گویش مازنی
آینه
فرهنگ اسم ها
(تلفظ: āyene) (= آئینه) ، ← آئینه .
گویش اصفهانی
تکیه ای: âyna
طاری: ovina
طامه ای: âyna
طرقی: âyna
کشه ای: âyine
نطنزی: âyna
مترادف و متضاد
آبگینه، آیینه، زجاج، مرآت
