معانی کلمه : آهن

آهن . [ هَُ ] (اِ) آهون . نقب .

آهن . [ هَِ ] (ع ص ) مال ِ قدیمی و موجود.

۱. فلزی خاکستری‌رنگ، چکش‌خور و رسانای جریان الکتریسته که در هوای مرطوب به راحتی زنگ می‌زند. در ۱۵۳۰ درجه سانتی‌گراد گداخته می‌شود و در ۸۰۰ درجه نرم و سرخ می‌گردد. در صنعت کاربرد فراوان دارد.
۲. هر چیزی که از آهن ساخته شده باشد.

(هُ) ( اِ.) آهون ، نقب .

(هَ) [ په . ] ( اِ.) 1 - فلزی است چکش خور که از معادن استخراج می شود و غالباً به شکل اکسید یا کربنات یا سولفوردوفرو وجود دارد و آن ها را در کوره می گدازند و آهن خالص به دست می آورند و آن جسمی است سخت و محکم . 2 - شمشیر، تیغ . 3 - زنجیر. 4 - هر سلاح آهنین .

آهن

تکیه ای: âhen
طاری: âhun
طامه ای: âhan
طرقی: âhan
کشه ای: âhan
نطنزی: âhen

زنجیر، سلاح

پولاد، چدن، حدید

۱. پولاد، چدن، حدید
۲. زنجیر، سلاح