معانی کلمه : آشوفتن
لغت نامه دهخدا
فرهنگ عمید
۱. پریشان شدن.
۲. خشمگین شدن؛ به هم برآمدن: ◻︎ نه مردی بُوَد خیره آشوفتن / بهزیراندرآورده را کوفتن (فردوسی: ۴/۲۶۳).
فرهنگ معین
(تَ) (مص ل .) آشفتن .

۱. پریشان شدن.
۲. خشمگین شدن؛ به هم برآمدن: ◻︎ نه مردی بُوَد خیره آشوفتن / بهزیراندرآورده را کوفتن (فردوسی: ۴/۲۶۳).
(تَ) (مص ل .) آشفتن .