معانی کلمه : آسان
لغت نامه دهخدا
آسان . (ع اِ)ج ِ اُسُن . شمائل . اخلاق . || ج ِ اُسُن ، به معنی بقیه ٔ پیه . || رشته های رسن و دوال .
آسان . (اِ) در بعض فرهنگها به معنی بنیان آمده است چنانکه آسال را نیز به همین معنی آورده اند و آن اشتباهی است که از غلط خواندن بیت ابوشکور دست داده است . رجوع به آسال و آسان فکن شود.
فرهنگ عمید
امری که انجام آن به راحتی ممکن باشد؛ بدون تلاش زیاد؛ به راحتی؛ سهل؛ آسوده.
فرهنگ معین
[ په . ] (ص . ق .) امری که سخت و دشوار نباشد، سهل . مق دشوار، سخت .
گویش اصفهانی
تکیه ای: âsun
طاری: âsun
طامه ای: âssun
طرقی: âsun
کشه ای: âsun
نطنزی: âsson
مترادف و متضاد
میسر
بیرنج، راحت
ساده، سهل ≠ بغرنج، دشوار، سخت، شاق، غامض، متعسر، مشکل
۱. ساده، سهل
۲. میسر
۳. بیرنج، راحت ≠ بغرنج، دشوار، سخت، شاق، غامض، متعسر، مشکل
