معانی کلمه : آدمی سیرت
لغت نامه دهخدا
آدمی سیرت . [ دَ رَ ] (ص مرکب ) نکورفتار. نیکوخصال .
فرهنگ عمید
خوشخوی؛ خوشاخلاق؛ کسی که دارای صفات پسندیده است.
فرهنگ معین
( ~. رَ) [ ع - فا. ] (ص مر.)نیکو - رفتار، نیکوخصال .

آدمی سیرت . [ دَ رَ ] (ص مرکب ) نکورفتار. نیکوخصال .
خوشخوی؛ خوشاخلاق؛ کسی که دارای صفات پسندیده است.
( ~. رَ) [ ع - فا. ] (ص مر.)نیکو - رفتار، نیکوخصال .