معانی کلمه : آبله

تلفظ بین المللی : /ˈɑbelˌeː/ تلفظ :‌ ['Abel,e:]

لغت نامه دهخدا

آبله . [ ب ِ ل َ / ل ِ ] (اِ) برآمدگی قسمتی از بشره بعلت سوختگی یا ضرب و زخم و گرد آمدن آب میان بشره و دمه یعنی جلد اصلی . تاوَل . مَجْل . مَجْله . نفط. جدر. بثره . دژک . خجوله . نفاطه : یا بکفش اندر بکفت و آبله شد کابلیج از بسی غمها ببسته عمر گل پا را بپا (کذا) . عسجدی (از فرهنگ اسدی ، چاپی ).اگرچه پایت آبله کرده است ... دل تنگ مکن که همین ساعت راه قطع شود. (کتاب المعارف ).هزار آبله بر دل از این ...

فرهنگ عمید

۱. تاولی که به سبب سوختگی یا ساییده شدن پوست پیدا شود؛ تاول.۲. نوعی بیماری ویروسی که باعث تب شدید، درد ستون فقرات، و ایجاد بثورات می‌شود و آثار آن برای همیشه روی پوست باقی می‌ماند. Δ برای جلوگیری از این بیماری مایۀ آبله به بدن تلقیح می‌کنند. حیواناتی از قبیل گاو، گوسفند، بز، خوک، و بعضی از پرندگان نیز به مرض آبله مبتلا می‌شوند.⟨ آبلهٴ شیری: (پزشکی) آبلۀ خفیف شبیه آبله‌مرغان که بیشتر در مناطق گرمسی...

فرهنگ معین

(لَ یا بِ لِ) ( اِ.) 1 - تاول ، ورم پوست در اثر سوختگی یا زخم . 2 - مرضی که بیشتر در بین کودکان شایع است ، از علائم آن تب شدید، دردِ ستون فقرات و تاول های روی پوست است . ؛ ~ افرنگ : سیفلیس .

گویش مازنی

تاول

گویش دزفولی

تاول

گویش اصفهانی

تکیه ای: âvela
طاری: âvela
طامه ای: hus
طرقی: türk / âbela
کشه ای: ovele
نطنزی: owla

مترادف و متضاد

تاول

تبخال، تبخاله

۱. تاول
۲. تبخال، تبخاله

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

معانی کلمه : آبله

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

گویش مازنی

گویش دزفولی

گویش اصفهانی

مترادف و متضاد

کلمات مرتبط

معانی کلمه : آبله

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

گویش مازنی

گویش دزفولی

گویش اصفهانی

مترادف و متضاد

کلمات مرتبط

نظرات