عشق یارم هر زمانی منزل اندر دل کندتا به زیر حلقهٔ زلفش دلم منزلکنددلکه از من بگسلد منزلکند در زلف اوعشق او کز در درآید منزل اندر دل کندهرکجا او بگذرد رویش جهان پرگلکندهرکجا من بگذرم چشمم زمین پرگل کندگاه ازو بیم فراق است وگهی امید وصلبیم و امیدش همه کار مرا مشکل کندصورتش هر ساعتی در پیش چشم آید مراتا دگر باره مرا از خویشتن غافل کند