شمارهٔ ۲ - در مقدمه شاهنامه فردوسی در توحید فرموده
قالب: مثنوینوشتار: نظم
وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
روان را بدانش ستایش نمودسخن را ترازوی دانش نمودسپس خامه را با زبان جفت کردنی گنگ را داور گفت کردزبان هست چون خسروی باشکوهورا خامه دستور دانش پژوهچنان چون ز دستور پیروز بختهویدا شود راز سالار تختشود خوانده از خامه راز زبانازیرا که باشد ورا ترجمان