ادیب الممالک

شمارهٔ ۱۱۶

قالب:‌ قطعهنوشتار:‌ نظم

وزن:‌ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

سردار مکریان که بدش نام سیف دیناندر هنر متین شد و اندر سخن بلیغتیغی کشیده بود بر اعدای ملک و دیناندر نیام کرد قضا آن کشیده تیغچون ماه بدر بود و سپهرش هلال کردیا آفتاب بود و نهان شد بزیر میغکلک امیری از پی تاریخ رحلتشبا خون دیده و دل بنوشت «صد دریغ »

ادیب الممالک

شمارهٔ ۱۱۶

نظرات